در پایان اوت ۲۰۲۶ چیزی تغییر کرد که برای بسیاری از دانشجویان و متقاضیان مهاجرت ایرانی، ماهها برنامهریزی را بیاثر کرد. اگر شما هم برای آزمون ثبتنام کرده بودید و ناگهان با ایمیل لغو روبهرو شدید، این متن برای شماست: بدون اغراق و بدون وعده، فقط آنچه روشن است و آنچه هنوز روشن نیست.
دقیقاً چه اتفاقی افتاد
در ۲۴ اوت ۲۰۲۶ دفتر کنترل داراییهای خارجی وزارت خزانهداری آمریکا (OFAC) مجوز عمومی موسوم به General License G را به حالت تعلیق درآورد. این مجوز از سال ۲۰۱۴ مبنای قانونی ارائهٔ خدمات آموزشی آمریکایی به ایرانیان بود؛ یعنی همان چیزی که به دانشگاهها و شرکتهای آزمونگیر اجازه میداد با متقاضیان ایرانی کار کنند.
نتیجهٔ مستقیم آن این بود: دولینگو اعلام کرد از ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ آزمون انگلیسی این شرکت برای کسانی که در ایران هستند یا از مدرک شناسایی صادرشده توسط ایران استفاده میکنند در دسترس نخواهد بود — و این محدودیت به محل زندگی وابسته نیست، یعنی شامل دارندگان پاسپورت ایرانی در خارج از کشور هم میشود. تافل و جیآرای هم که هر دو متعلق به مؤسسهٔ آمریکایی ETS هستند، در ایران متوقف شدند.
یک نکتهٔ مهم که در شلوغی خبرها گم میشود: تابعیت ایرانی بهتنهایی مانع نیست. اگر خارج از ایران هستید و مدرک شناسایی معتبر صادرشده توسط کشور دیگری دارید، ممکن است همچنان بتوانید در این آزمونها شرکت کنید. تصمیم نهایی با خود مؤسسهٔ آزمون است، نه با ما.
چه گزینههایی باقی مانده است
آیلتس (IELTS) متعلق به مجموعهای بریتانیایی و استرالیایی است — British Council، IDP و Cambridge — و شرکت آمریکایی نیست. به همین دلیل این آزمون مستقیماً زیر همان مجوز آمریکایی قرار نمیگیرد. با این حال وضعیت تحریمها سریع تغییر میکند و شرایط پرداخت و ثبتنام در هر مرکز متفاوت است؛ پیش از هر برنامهریزی، مستقیماً از مرکز برگزاری در شهر خودتان تأیید بگیرید.
PTE Academic هم متعلق به Pearson بریتانیاست و در بسیاری از کشورها پذیرفته میشود. اما پذیرش آن به دانشگاه یا ادارهٔ مهاجرتی مقصد بستگی دارد: پیش از پرداخت هزینهٔ آزمون، فهرست مدارک مورد قبول همان دانشگاه را بخوانید. آزمونی که مقصد شما قبول نمیکند، هر چقدر هم در دسترس باشد، به کارتان نمیآید.
برای مهاجرت به آلمان، اتریش یا سوئیس اصلاً به آزمون انگلیسی نیاز ندارید: مدارک آلمانی مثل Goethe-Zertifikat، telc و ÖSD ملاکاند و هیچکدام آمریکایی نیستند. بسیاری از کسانی که این روزها دنبال جایگزین دولینگو میگردند، در واقع مقصدشان آلمان است — و برای آنها راه کوتاهتر، تغییر زبان هدف است نه تغییر آزمون انگلیسی.
اشتباهی که این روزها زیاد تکرار میشود
در هفتههای اخیر تبلیغهایی دیده میشود که وعدهٔ «مدرک زبان بدون محدودیت» یا «آزمون آنلاین با تأیید فوری» میدهند. مراقب باشید: مدرکی که دانشگاه مقصد نمیشناسد، هزینهای است که دو بار میپردازید — یک بار پول، یک بار زمان. هیچ سایتی، از جمله همین سایت، نمیتواند مدرک رسمی زبان صادر کند. مرجع، فهرست رسمی مدارک مورد قبول دانشگاه یا ادارهٔ مهاجرتی است.
در این میان چه کاری واقعاً بهدرد میخورد
یک واقعیت ساده در این وضعیت گم میشود: آزمون فقط اندازهگیری است. چیزی که اندازه گرفته میشود، سطح زبان شماست و آن را هیچ تحریمی نمیبندد. کسی که امروز B1 است و شش ماه منظم کار کند، وقتی مسیر آزمون دوباره باز شود — یا وقتی به کشوری برسد که آزمونش در دسترس است — آماده خواهد بود. کسی که این شش ماه را منتظر بماند، همانجا میماند.
پس پیشنهاد عملی این است: مسیر آزمون را جدا از مسیر یادگیری ببینید. برای مسیر آزمون، خبرها را از مرکز رسمی دنبال کنید و پول ثبتنام را تا روشن شدن وضعیت نگه دارید. برای مسیر یادگیری، از همین امروز شروع کنید — چون این تنها بخشی است که کاملاً در کنترل خودتان است.
از کجا شروع کنیم
اگر نمیدانید الان در چه سطحی هستید، با یک آزمون تعیین سطح شروع کنید؛ در LexUnio این آزمون برای ۱۳ زبان رایگان است و نتیجه را بر اساس مقیاس CEFR (از A1 تا C2) میدهد. بعد از آن مسیر روشن میشود: A1 و A2 یعنی ساختن پایه، B1 و B2 یعنی رسیدن به سطحی که اغلب دانشگاهها میخواهند، C1 یعنی راحتی در محیط دانشگاهی.
ما مؤسسهٔ آزمون نیستیم و مدرک رسمی صادر نمیکنیم — این را صریح میگوییم چون این روزها کم گفته میشود. کاری که میکنیم آموزش زبان است: درسهای ساختاریافته از A1 تا C2، تمرین با بازخورد، و کتابهای درسی. اگر مقصدتان آلمان است، از آلمانی شروع کنید؛ اگر انگلیسی لازم دارید، سطحتان را بالا ببرید تا وقتی راه باز شد آماده باشید.